De Formule 1 was de afgelopen weken natuurlijk onvermijdelijk in de greep van de gebeurtenissen tijdens de Grand Prix van de VS. Het was te verwachten dat er op bestuurlijk niveau harde woorden zouden vallen over de terugtrekking van de zeven Michelin-teams, maar in het afgelopen weekend bleek dat het heikele onderwerp zelfs bij de coureurs onderling tot flinke discussies heeft geleid. In een duidelijk statement hadden negentien coureurs - de Michelin-rijders inclusief testrijders en de coureurs van Minardi - afgerekend met de suggesties van FIA-president Max Mosley dat de coureurs zonder problemen van start hadden kunnen gaan als ze hun snelheid door Turn 13 aanpasten. Terecht stelden zij dat dit voor onverantwoorde snelheidsverschillen zou zorgen, waardoor het gevaar in die snelle bocht alleen maar toe zou nemen.

Over het gezag van het statement liepen de meningen in het afgelopen weekend echter duidelijk uiteen. Michael Schumacher was een van de coureurs die het document niet onder ogen kreeg en desgevraagd antwoordde de wereldkampioen dan ook dat het wat hem betreft om een initiatief ging van individuele coureurs, niet vanuit een georganiseerd verband. In diezelfde persconferentie riep dat vraagtekens op bij Jarno Trulli die antwoordde het statement uit hoofde van de Grand Prix Drivers' Association te hebben ontvangen. Een antwoord dat Michael Schumacher vervolgens in lichte woede ontstak.

Een vreemde situatie, zeker wanneer je het antwoord van Tiago Monteiro meeweegt, die evenals de andere Ferrari- en Jordan-coureurs zei geen weet te hebben gehad van het bestaan van het statement. Michael Schumacher is nota bene voorzitter van de Grand Prix Drivers Association en zou dus genegeerd zijn bij de totstandkoming ervan. Op het paddock gingen stemmen op dat David Coulthard de aanstichter was. Hij zou het document in eerste instantie via de GPDA aan het World Motor Sport Council hebben willen aanbieden, maar toen bleek dat er van de Ferrari-coureurs geen steun te verwachten zou zijn, zou hij een stap terug hebben moeten doen. Het document was op dat moment echter wel al verzonden naar de verschillende coureurs. 

Of het opzet was om zoveel mogelijk coureurs voor het statement te mobiliseren of dat het om een misverstand ging, bleef in Frankrijk onduidelijk, maar het zorgde voor een flinke rel toen bleek dat Coulthard op zaterdag persoonlijk was gebeld door FIA-President Max Mosley. Die zou hem op niet mis te verstane wijze duidelijk hebben gemaakt dat de FIA dergelijke misleidingen niet tolereert, zeker niet wanneer de beslissingen van het World Council erdoor worden beïnvloed. 

Al lijkt het om een formaliteit te gaan; de negentien coureurs hebben het document immers bij hun volle verstand ondertekend, is het een behoorlijke misrekening. Het zet kwaad bloed binnen het bestuur van de Grand Prix Drivers Association, een organisatie die al sinds de jaren '60 het orgaan vormt waarin de actieve coureurs zijn verenigd en dat een zeer belangrijke consulterende rol heeft bij de besluitvorming in de Formule 1. Een politieke rel binnen die organisatie is absoluut niet wenselijk voor de sport. Vooral omdat die wordt gedreven door coureurs met een aanzienlijke ervaring. Die is van groot belang voor de effectiviteit ervan, maar het aantal coureurs met voldoende ervaring is zeer beperkt. Een massale terugtrekking van bestuursleden zou de GPDA feitelijk stuurloos maken; met alle gevolgen van dien.

Het is dus niet zo opmerkelijk als wordt gedacht dat uitgerekend Max Mosley David Coulthard persoonlijk benaderde. Normaal gesproken is het 'not done' voor iemand in dat ambt om te persoonlijk betrokken te raken, maar in dit geval was haast geboden om het binnenbrandje te blussen. Het feit dat Coulthard de coureurs in de rijdersbriefing op zondag op de hoogte bracht van dat gesprek wijst erop dat hij de zaak binnen de groep heeft besproken en het een en ander heeft rechtgezet. Of daarmee alles is opgelost, blijft de vraag, maar het tekent maar weer dat een kleine fout soms onbedoeld grote gevolgen kan hebben. 

Groeten,

         Stefan